Nazwa DZIK to skrót od wyrażenia: dzika świnia, dziki wieprz. Słowo „dziki” lub „dziwy” występowało u wszystkich Słowian. Samiec dzika to odyniec (czasem jedyniec) co wywodzi się od rosyjskiego „odin” i cerkiewnego „jedin”. Dzisiejsza nazwa samicy – locha oznaczała dawniej świnię. Potomstwo dzika – to warchlaki (niem. warch – młoda świnia, lub łac. verres – wieprz). Nazwa dziczego stada: wataha wywodzi się z języka tatarskiego określającego dużą grupę ludzi.
Prastara opinia wśród ludu przypisywała dzikowi takie cech jak płodność, wojowniczość i samotnikostwo. Dziś dzik jest symbolem siły i odwagi.Myśliwi nazywają go czarnym zwierzem czując zawsze respekt przed jego potęgą. Przytaczając za Władysławem Kopalińskim:
„Osaczony dzik, groźniejszy od niedźwiedzia. Przysłowie naszych przodków mówi: Gdy idziesz na niedźwiedzia – gotuj łoże, gdy na dzika – gotuj mary”.
ilustr. Józef Jaroszyński „Powrót z polowania na dziki”, Monachium po 1880 roku, olej na płótnie 71 x 114 cm. Własność prywatna.
Nazwa DZIK
